De nieuwe kardinaal van ons land, die toch al niet bekend staat om zijn empathie, maakte het deze week tijdens de interviews naar aanleiding van de besprekingen in de Tweede kamer commissie wel erg bizar.
Hij verschuilde zich achter de brief van de minister die stelde dat vervolging van de daders niet meer mogelijk zou zijn vanwege verjaring. het viel me nog mee dat hij het woord ‘ gelukkig’ er niet aan toevoegde. Als reactie naar de media omtrent de toekomst gaat hij voortaan van nieuwe kandidaten voor het ambt een bewijs van ‘ goed gedrag’ eisen. Alsof dat de latere daders zou tegenhouden. Volgens mij is het nogal erg gemakkelijk om zo’n bewijs te krijgen want zolang je geen strafblad hebt is er niets aan de hand. Alsof zo’n bewijs iets zegt over het psychische karakter van een kandidaat, laat staan dat het iets zegt over de frustrerende opvoeding/opleiding die deze kandidaat te wachten staat binnen een systeem dat allerlei aanleiding kan geven tot misgroei.
Kandidaten zijn meestal jong en de frustratie schijnt nu eenmaal zwaarder te worden naarmate de jaren voorbij gaan. Het systeem van een verplicht celibaat, een moeizaam spreken over seksualiteit, een dogmatiek die in strijd is met de hedendaagse zeden (bv het standpunt over homoseksualiteit) moet wel leiden tot ernstige misvorming van velen. De Kardinale fout die deze hoofdbestuurder en in principe kandidaat PAUS, maakt is dat er wel wat wordt gedaan aan de voorwaarden vooraf en wellicht in de begeleiding van deze knapen voor de toekomst maar dat er geen enkele fundamentele vraag wordt gesteld.
Antoine Bodar gaf deze week bij de NCRV het nog duidelijker aan:Ook al lopen alle katholieken in Nederland weg..dan zal het de KERK nog geen barst kunnen schelen. Want daar komen zijn woorden op neer. Zijn en hun blik op de werkelijkheid en de rol van de kerk blijft een vertroebeld beeld geven en past inderdaad in de periode van de pre-communicatie, maar is volstrekt achterhaald in deze tijd.
Ook joelende en juichende katholieken die nu massaal komen naar Vaticaanse feesten worden op den duur wereldwijs en zullen zich gaan afvragen of deze KERK nog wel hun taal spreekt. De kerk denkt dat de eeuwigheid hen zal redden, dat zou ik 100 jaar nog geloven maar nu ben ik daar niet meer van overtuigd. Misbruik zal blijven voorkomen en priesters zullen ook in de toekomst onder het juk van het systeem sneuvelen.Er zullen er ook bovenuit stijgen, de mannen en vrouwen die echt ‘ van de kerk’ zijn en die de tekenen van de tijd zullen verstaan en er een eigentijds antwoord op geven. Achter die mensen blijf ik staan, in een zeer wankel geloof dat er nog hoop is voor de echte boodschap die ooit ten grondslag lag aan die kerk. Maar met deze bestuurders zal het lastig danwel onmogelijk gaan worden Deze kardinale fout is namelijk geen symptoom maar een grondhouding, een wezenlijk verschil.
Een kardinale fout!
De nieuwe kardinaal van ons land, die toch al niet bekend staat om zijn empathie, maakte het deze week tijdens de interviews naar aanleiding van de besprekingen in de Tweede kamer commissie wel erg bizar.
Hij verschuilde zich achter de brief van de minister die stelde dat vervolging van de daders niet meer mogelijk zou zijn vanwege verjaring. het viel me nog mee dat hij het woord ‘ gelukkig’ er niet aan toevoegde. Als reactie naar de media omtrent de toekomst gaat hij voortaan van nieuwe kandidaten voor het ambt een bewijs van ‘ goed gedrag’ eisen. Alsof dat de latere daders zou tegenhouden. Volgens mij is het nogal erg gemakkelijk om zo’n bewijs te krijgen want zolang je geen strafblad hebt is er niets aan de hand. Alsof zo’n bewijs iets zegt over het psychische karakter van een kandidaat, laat staan dat het iets zegt over de frustrerende opvoeding/opleiding die deze kandidaat te wachten staat binnen een systeem dat allerlei aanleiding kan geven tot misgroei.
Kandidaten zijn meestal jong en de frustratie schijnt nu eenmaal zwaarder te worden naarmate de jaren voorbij gaan. Het systeem van een verplicht celibaat, een moeizaam spreken over seksualiteit, een dogmatiek die in strijd is met de hedendaagse zeden (bv het standpunt over homoseksualiteit) moet wel leiden tot ernstige misvorming van velen. De Kardinale fout die deze hoofdbestuurder en in principe kandidaat PAUS, maakt is dat er wel wat wordt gedaan aan de voorwaarden vooraf en wellicht in de begeleiding van deze knapen voor de toekomst maar dat er geen enkele fundamentele vraag wordt gesteld.
Antoine Bodar gaf deze week bij de NCRV het nog duidelijker aan:Ook al lopen alle katholieken in Nederland weg..dan zal het de KERK nog geen barst kunnen schelen. Want daar komen zijn woorden op neer. Zijn en hun blik op de werkelijkheid en de rol van de kerk blijft een vertroebeld beeld geven en past inderdaad in de periode van de pre-communicatie, maar is volstrekt achterhaald in deze tijd.
Ook joelende en juichende katholieken die nu massaal komen naar Vaticaanse feesten worden op den duur wereldwijs en zullen zich gaan afvragen of deze KERK nog wel hun taal spreekt. De kerk denkt dat de eeuwigheid hen zal redden, dat zou ik 100 jaar nog geloven maar nu ben ik daar niet meer van overtuigd. Misbruik zal blijven voorkomen en priesters zullen ook in de toekomst onder het juk van het systeem sneuvelen.Er zullen er ook bovenuit stijgen, de mannen en vrouwen die echt ‘ van de kerk’ zijn en die de tekenen van de tijd zullen verstaan en er een eigentijds antwoord op geven. Achter die mensen blijf ik staan, in een zeer wankel geloof dat er nog hoop is voor de echte boodschap die ooit ten grondslag lag aan die kerk. Maar met deze bestuurders zal het lastig danwel onmogelijk gaan worden Deze kardinale fout is namelijk geen symptoom maar een grondhouding, een wezenlijk verschil.